بازرسی بدنی از یک جلاد
آدمها آن سال
توی کوچه
بدون سایه بودند
تنها ساقه گندم
روی درگاه پنجره ات
سایه تو را روی دیوار همسایه انداخت
واین گناه بزرگی بود
با دهانت که اگر می بستی
زمان می ایستاد
البته میان این همه سنگ
ایستادن یک درخت فاجعه بود
رازی هم در میان بود
البت
میان انگشتان تو
که براحتی شکفته می شد
و سنگها را می شکفت
ترانه ها را می شکفت
وعشق ودیگه ...
ودیگه اینکه کمبود لبخند را
هم جبران میکرد
وحالا ما نمیدانیم
با این ساعتهای ذوب شده
توی جیبمان چکار کنیم
*
سالها بعد شاید
در بازرسی بدنی از یک جلاد
هزاران ترانه عاشقانه
از جیبهایش کشف شود
با قلبی زره پوش بی طپش در ته جیبش
پیچیده در کلامی مقدس
*
آن سالها
آنها بدنبال گندم بودند
نه گناه
حتی اگر تمام کتابهایت را درو میکردند
رویای تو از دهان ما میچکید